Reisverslag
Eline,
3 oktober 2009
Nederlandse Antillen
, Willemstad
Vliegen
Ongelooflijk, wat vliegt de tijd hier! Het lijkt soms wel of de tijd aan deze kant van de wereld extra grote vleugels heeft en voorbij raast als een roofvogel jagend op zijn prooi. Nog anderhalve maand vliegen en dan ben ik hier alweer een jaar!
Een jaar lang heb ik het voorrecht gehad om te genieten. Genieten van de warmte van de zon op je huid, van de prachtige witte stranden met palmbomen, van zwemmen in een zee waarbij je je voeten blijft zien en het geen drie kwartier duurt voordat je door bent, van een schildpad die onder je door zwemt, van de rode zon die iedere dag rond half 7ondergaat, van de prachtige eilandbewoners met hun kunstig gevlochten haren, stralende glimlach, kleurrijk beschilderde nagels, verbazingwekkend gevoel voor ritme, liefde voor muziek en dans waarbij het vooroordeel dat Nederlanders houten klazen zijn, zonder twijfel wordt bevestigd , van uitrusten in je hangmat onder de schaduwrijke palmbomen, van nooit koude voeten en handen hebben, van frozen capuccino met slagroom, van het uitzicht vanuit je kamer op een baai met bootjes, van film kijken op het strand, van de ov-busjes die je thuis afzetten als je even glimlacht naar de chauffeur, van een schoon landhuis Veeris omdat je anders op je kopt krijgt dat je je klusje nog niet hebt gedaan, van een rondje rijden in de auto om af te koelen door de airco, van buiten zitten tot diep in de nacht zonder het koud te krijgen, van een nieuwe auto voor Hebron omdat je een van de auto’s total-loss hebt gereden, van anti-muggen spray en een klamboe, van niet meer gillen als je een kakkerlak of een rat ziet, van rechts inhalen zonder boze blikken, van hokipoki eten bij de Basken en Robbins, van toeteren bij iedere gelegenheid, van een verfrissende regenbui, van vrienden waar je alles mee kunt delen, van je collega’s met ieder weer unieke talenten en een eigen bijdrage aan het team, van steeds meer ontdekken van de droom die God in jou heeft gelegd, van tante Iris die zo lief is en onder het vouwen van de was heel hard (en een beetje vals zingt, van de bijzondere kinderen van Hebron die je zo ziet groeien in dit jaar, van alle brasa’s en zoenen van Deltje, van Daniel die naar het grijze haar van tante Rommy staarde en zei dat ze al dat poeder nog even uit haar haren moest halen, van het gegiechel van Sarah, van het ritmische gedrum ( waar de gemiddelde Nederlander 10 jaar drumles voor nodig heeft) van Joey op borden, stoelen en tafels, van Raylison die van z’n stoel valt van het lachen, van Malaika die voor iedere tante en tio een bijnaamt heeft, van Jason die zo’n schat is, van Jayo die zo geniet van taarten en koekjes bakken en aan iedereen uitdeelt ….kortom van alle bijzondere dingen die God mij dit jaar heeft gegeven. Daarnaast was en is het ook een jaar van strijd op sommige momenten. Strijd tegen gedachten over mezelf en over anderen die niet van God zijn, strijd met de kinderen, strijd in het samen wonen en werken met mensen die heel anders zijn dan jij, strijd om iedereen waarvan je houdt in Nederland te moeten missen, strijd om steeds alles aan God over te geven, strijd om te ervaren hoe groot de emotionele wonden zijn van de kinderen, strijd om te zien hoe de kinderen zich steeds afgewezen voelen als er weer vrijwilligers vertrekken die voor hen gezorgd hebben, strijd om straks afscheid van hen te moeten nemen en het gevoel te hebben hen in de steek te laten, strijd om alles en iedereen waar ik dit jaar intensief mee heb opgetrokken achter te laten en een nieuw leven te beginnen in Nederland….
En dan, op 16 november ku Dios ke (=D.V) vlieg ik terug naar Nederland…
Liefs, Eline
Verras Eline in Nederlandse Antillen met een belletje via HalloBuitenland.nl Reageren op bovenstaand reisverslag
Reacties op bovenstaand reisverslag
3 oktober 2009
Hey Eline
Zo ik woon nu al weer een maand bij jou op de kamer wat is zelfs die tijd gevlogen. Ik ben super blij dat ik bij jou op de kamer mag slapen en jou heb mogen leren kennen. Door jou ook meer van het eiland en mensen leren kennen. Ik ga nog een paar weken van jou genieten. En je bedanken voor alles. Liefs Marieke
3 oktober 2009
Ha Eline,ja,de tijd vliegt.Volgende week is Laura weer op Veeris en zal ik haar weer missen!!
Altijd is er een tijd van komen en van gaan en vaak is de tijd van gaan gekomen.Maar...mooi verhaal hoor. Wat is er tegen om nog langer te blijven en de tijd van gaan nog wat uit te stellen?? Denk er maar eens over.
Hart.gr. Didie
3 oktober 2009
Hee meid!
Wow wat een mooi verhaal! En helemaal waar.. Geniet nog lekker van de laatste weken. Geniet van de kids, de lieve mensen op Veeris en daarom heen, van het eiland, van de geweldige ervaring! Heel veel succes met alles! Maar ook zker met het afscheid nemen straks. Denk er nu nog maar niet te veel aan maar geniet!
Lieve meid ik mis je gezelligheid en goede gespreken wel hoor. We moeten zker een keertje gaan meeten als je terug bent als ex-roomies!
DUSHI! Gods zegen voor alles! Voor de laatste tijd daar, maar ook voor de eerste tijd weer terug in NL straks. Doe alles met Hem en dan komt het helemaal goed
Hele dikke knuff en X, Mar
4 oktober 2009
Ha Pien,super dat je weer wat op je weblog hebt geschreven! Over vliegen gesproken...ook hieraan kun je zien dat de tijd vliegt...ruim 4 mnd geleden schreef je je laatste bericht!
We herkennen veel van wat je beschrijft en beseffen héél goed dat het erg moeilijk voor je is om afscheid te moeten gaan nemen van de kids en de andere mensen waar je je een jaar voor gegeven hebt en zo van bent gaan houden!!
Het is ook allemaal zo dubbel hè...je kijkt er ook weer naar uit om hier, in het kouder wordende NL iedereen weer te ontmoeten en aan een nieuwe uitdaging te beginnen.
Lieve Pien, ook al ga jij vertrekken, er zijn en komen gelukkig weer nieuwe, lieve vrijwilligers om de kids te begeleiden en Gods Liefde voor hen door te geven! Hij is trouw en zál voor ze blijven zorgen, door alle gebrokenheid heen!!
Wij zijn trots op jou en jouw kids van Hebron hebben ook bij ons een speciaal plekje gekregen!
Dikke knuffel voor jou en de kids én geniet nog van je laatste weken op Curacao!!
4 oktober 2009
Geniet er nog even lekker van Eline en help je medebewoners!
In het dan weer frisse Nederland, ontvangen wij je uiteraard weer met warme open armen.
4 oktober 2009
Ha Eline,
Geniet nog even volop van de palmbomen, hangmatten, stranden en van de mensen daar. We zien ernaar uit je weer in Nederland te ontmoeten.
Doei!
Jolanda & Arjen
4 oktober 2009
yeaaaaaaaaaaahhhhhhhh,
wieoe!!! terugkomenterugkomenterugkomen!!!!
voordat mijn kinderen echt alleen maar Lars z'n Eline ( z'n a.s. uit zn klas) kennen......ze moeten weten dat ze ook nog ergens op deze wereldbol een nicht hebben met dezelfde naam.. !!! ennuh .....kijk nog maar even naar je bruine huidje...met een paar weken NL niet-zon, vroeger donker en herfstbuien........!
kiss,
Nicoline
4 oktober 2009
Hee lieve nicht,
Je hebt weer mooi omschreven wat er allemaal door je heen gaat! Het zal echt wel zwaar zijn om afscheid te nemen, maar je ouders zeggen het treffend:"God gaat ook op Veeris door met Zijn werk."Hopelijk kan je het dan ook uit handen geven. Wij zijn blij dat je in aantocht bent. Het was even gezellig he om op Skype een kletspraatje te hebben.De kinderen vonden het ook erg leuk en Anneroos dook bijna in de computer! Probeer echt nog even te genieten van al het mooie daar! Een hele dikke brasa van ons allemaal! Love you
4 oktober 2009
Hallo Eline,
dank je wel voor je leuke verslag! Van de mooie dingen en van de moeilijke dingen.
Als je alles aan je Hemelse Vader voorlegt, dan mag je zeker weten dat Hij je leidt, ook al begrijp je niet alles. Je bent Zijn kostbaar kind!
We zien ernaar uit om straks weer eens bij te praten!
Hartelijke groeten,
Henk & Else
5 oktober 2009
heey mopsie
wat een mooi verhaal heb je geschreven zeg!! (haha had niet verwacht dat dat er nog van zou komen)
Owwwwwww en wat heb ik een mooi vooruitzicht om vrijdag weer in het vliegtuig te stappen om voor nog een half jaartje al deze heerlijkheid te mogen meemaken!!
Elien, echt een topverhaal, heb er weer zin in!!!
Xx
16 oktober 2009
wat een mooi verhaal van jou over allerlei dingen van curaqao vooral van de hebron kinderen,je laat ze niet in de want god zorgt voor hun,heb je al nieuw werk in nederland,anders ga je toch weer terug?? wij zouden dat ook graag willen als de mogelijkheid er voor is,
hartelijke groeten van uit een koud en winderige duitsland .gods zegen toegewenst
17 oktober 2009
de tijd vliegt meid!
al weer bijna een jaar, toen moest ik nog komen en ondertussen zit ik al weer thuis, met een sjaal om, meer voor de warmte dan voor de sier, blauwe nagels en hoge laarzen aan, tjha bereid je er alvast op voor; geen muggen meer maar koude handen, geen overheerlijke hokipoki's maar wel weer heel veel lieve familie om je heen met warme chocolademelk en veel thee ...
je tijd zit er al weer bijna op... (ben je nog niet overgehaald door laura??) geniet nog even en heel veel zegen!
volgens mij mag je op een mega mooie, gezegende tijd terug kijken en ach je neemt toch een stukje in je hart mee, koester dat!
liefs anne
Net als Eline op reis?
Boek een goedkoop vliegticket of hotel en bespaar tot 30%!
Ebookers wenst u een fijne vakantie in Nederlandse Antillen !
Menu
Profiel
Huidige locatie:
Nederlandse Antillen,
Willemstad
Lokatie
Fotoboek
Blijf op de hoogte
Ja, ik wil direct een e-mail ontvangen na elk nieuw reisverslag!
Mijn e-mailadres:
Via je mobieltje op de hoogte blijven van elk nieuw reisverslag? Stuur een sms
START FOLLOWING ELIENOPCURACAO ON
naar 1008.
(€ 0,55 p.o.b. max.1 per dag. Lees de voorwaarden)
Dit dagboek heeft in totaal 12464 pageviews en is onderdeel van WaarBenJij.Nu